Bedankt voor je reactie.
Ik zal je vragen proberen te beantwoorden. De spaarrekening en de buffer zijn dezelfde rekening. Nadat mijn salaris is gestort, schrijf ik een bedrag over naar mijn spaarrekening/buffer. Het bedrag dat op onze lopende rekening overblijft, moet volgens mijn maandbudget voldoende zijn voor de verdere uitgaven in die maand. Wanneer we onverwachte extra kosten hebben, dan betalen we die uit een van de potjes (bijv. kleding) of van de spaarrekening/buffer.
Wanneer het saldo van de buffer hoger is dan de grens die wij hebben gesteld, wordt dit bedrag overgeschreven naar de beleggingsrekening.
De buffer hebben wij voor 3/4 weggezet in kortlopende spaardeposito’s. Zo kunnen wij altijd binnen een jaar over het volledige spaarsaldo beschikken en dat heeft alles te maken met onze emigratie-plannen. Het bijkomende voordeel is dat onze spaardeposito’s meteen dienen als het stabiele deel van ons vermogen. Ik beleg dus niet in obligatiefondsen, maar zit 100% in aandelenfondsen.
De hoogte van de buffer is sterk afhankelijk van je persoonlijke omstandigheden en voorkeuren. Het NIBUD heeft wel een tool ontwikkeld die je een eindje op weg kunnen helpen. Veel collega-bloggers houden een buffer aan van 3 tot 6 maanden aan uitgaven. Maar ik kan me voorstellen dat ZZP’ers misschien een iets hogere buffer aanhouden.
Wanneer je alle potjes en je buffer bij elkaar optelt, dan kan er inderdaad sprake zijn van meer geld op je spaarrekening dan nodig. Ik heb dit ‘opgelost’ door een aantal aparte spaarpotjes op te heffen. Ik ga ervan uit dat niet alle apparaten in huis tegelijk kapot gaan en vervangen moeten worden. Voor het vervangen van huishoudelijke apparatuur, PC’s, tablets, telefoons en de auto reserveer ik niet apart. Daar is onze buffer voor bedoeld. Op die manier voorkomen we dat we teveel aparte potjes hebben en er teveel geld op de spaarrekening staat te wachten.