En ondertussen in het verre, tropische land…

5 min leestijd

Geregelde lezers weten het inmiddels wel. We hebben een tijdje geleden plannen gemaakt om als gezin een paar jaar naar het buitenland te verhuizen. Na een paar maandjes proefdraaien (2018 alweer) zou het dit jaar echt gaan gebeuren….en toen kwam kwam er een wereldwijd coronagolfje. Dat heeft onze plannen op korte termijn even in de ijskast gezet. Maar we volgen de gebeurtenissen in het tropische land met grote belangstelling. En niet alles gaat even goed.

En ondertussen in het verre, tropische land #emigreren #Reizen #DeBudgetman

De plannen..

Nadat we in 2018 zijn teruggekomen, hebben we besloten om de tijd te nemen voor een goede voorbereiding en in 2020 de sprong te wagen. Dat zou betekenen: huis verhuren, baan opzeggen, huisraad in een zeecontainer en vertrekken. De makelaar wist ons te vertellen dat de meeste huurcontracten in de zomermaanden werden gesloten en dus hielden we rekening met een uiterlijk vertrek in september van dit jaar.

We zijn dit jaar gestart met het in orde maken van alle papieren. We wilden eerst zorgen dat we welkom zijn in het tropische land van bestemming. De visumaanvraag is heel vlot en soepel verlopen en daarop hebben we direct ons huis te huur aangeboden. En aan belangstelling was geen gebrek. Maar inmiddels was het al wel duidelijk dat er een hardnekkig virusje rond waarde dat vooral in China tot grote problemen leidde.

Iedereen heeft corona langzaam maar zeker steeds dichterbij zien komen. En dat was ook te merken onder de huurders. Onze 13-onder-1-kap staat in de buurt van internationale scholen en is daarom populair onder expats. De lock-down zorgde voor reisbeperkingen en de vraag naar woningen droogde een beetje op. Er waren nog steeds meerdere bezichtigingen per week, maar niemand durfde een stap te zetten. Wij ook niet.

Op het moment dat het coronavirus ook Zuid-Amerika bereikte, hebben we het besluit genomen dat de gezondheidsrisico’s te groot waren. Een buitenlands avontuur is leuk, maar met 3 kids willen we geen onnodige risico’s nemen.

…zijn aangepast

We hebben het huis nu even niet meer te huur staan. Op dit moment hebben we niets aan een huurcontract, want een vertrekdatum is nog niet in zicht. Het ‘grote plan’ is er nog steeds, maar ons vertrek hebben we gekoppeld aan de ontwikkelingen in ons tropische land van bestemming. Corona zorgt daar namelijk niet alleen voor gezondheidsproblemen, maar heeft ook voor grote economische problemen gezorgd. Dat is voor ons aanleiding om geen overhaaste beslissingen te nemen.

Hoe gaat het in het tropische land?

Suriname. Dat is de uiteindelijke bestemming. Dat land is de afgelopen maanden geregeld in het Nederlandse nieuws geweest. En er is best veel aan de hand. Een kort overzichtje van een land met uitdagingen.

Corona

Om maar bij het begin te beginnen. De hoeveelheid coronabesmettingen is laag en het land heeft na een uitbraak in juni snel maatregelen genomen door in lockdown te gaan. Op dit moment zijn zo’n 400 personen besmet, terwijl Suriname zo’n 600.000 inwoners heeft. Dat zijn op zich cijfers waar we hier jaloers op kunnen zijn.

Doordat de gezondheidszorg niet vergelijkbaar is met bijvoorbeeld Nederland, horen we van kennissen en vrienden daar dat mensen er heel voorzichtig zijn om besmetting te voorkomen. Door de grootte van Suriname (ongeveer 4x zo groot als NL) en het ongerepte binnenland, zijn de grenzen niet overal even goed te beveiligen. Het heeft tot lokale besmettingen geleid in de grensgebieden.

Economie

Suriname heeft verder de nodige economische problemen. Er is al lange tijd sprake van een recessie en de huidige situatie maakt het er niet beter op. De nieuwe regering heeft veel goede plannen, maar er moet wel geld zijn om die te realiseren. Op dit moment wordt nagedacht om de officiële wisselkoers aan te passen. In 2018 kregen we voor €1,- ongeveer 8 SRD (Surinaamse Dollar). Binnenkort levert €1,- vermoedelijk ongeveer 16 SRD op. Het betekent dat de prijzen voor goederen sterk gaan stijgen. Dat is nu al het geval. En dit leidt tot andere problemen.

Veiligheid

De economische problemen gevolgd door de hoge prijzen, leidt tot een grotere groep inwoners die niet voldoende te eten heeft. Dat zorgt voor een toename van onveilige situaties. Honger werkt nu eenmaal criminaliteit in de hand. Het land is erg vruchtbaar, maar ze zijn gewend om het grootste deel van de levensmiddelen te importeren. Dat maakt Suriname kwetsbaar voor valutaschommelingen, met honger/criminaliteit tot gevolg.

Hoe nu verder?

Het plan om naar Suriname te verhuizen blijft nog steeds overeind staan. Maar de bovenstaande ontwikkelingen vragen wel om enige verbetering voordat we de tickets gaan boeken.

Zodra er een vaccin voor corona beschikbaar is, dan verwacht ik dat we wereldwijd een snelle daling van het aantal besmettingen zullen zien. Uiteraard onder de voorwaarde dat er wereldwijd sprake is van een gelijke verdeling van dit vaccin…

Op economisch gebied zal de situatie nog enigszins moeten stabiliseren. Suriname is natuurlijk niet te vergelijken met Nederland. Maar het is een groot land met voldoende grondstoffen. Het moet mogelijk zijn om de eigen bevolking van voedsel te voorzien tegen betaalbare prijzen.

Wanneer de rust weer een beetje is teruggekeerd, wordt het hoog tijd om het huis te verhuren, mijn baan op te zeggen en de container in te pakken.

Worden jouw plannen beïnvloed door de huidige crisis?

Wil je meer lezen?

5 gedachten over “En ondertussen in het verre, tropische land…”

  1. Wij zijn na een half jaar Costa Rica toch weer terug in NL en de kans dat we het nog een keer doen, lijkt nu nihil. Als dingen anders lopen dan gehoopt, ontdek je in zo’n situatie je eigen flexibiliteit en veerkracht! En ons motto is: elke dag heeft genoeg aan z’n eigen zorgen. We hebben geleerd ons niet zo druk te maken over dingen waar we geen invloed op hebben en energie te stoppen in waar we wél invloed op hebben. Zoals ze in Costa Rica zeggen: PURA VIDA :-))

    Beantwoorden
  2. Ik ben door het hele corona gebeuren tot het inzicht gekomen dat t allemaal anders kan en moet. Ik zat met knikkende knieën te werken met twee kids in huis. Bang te zijn voor besmetting. Opa en oma die normaal veel doen wilde ik niet in de buurt van de kinderen. Het vrat aan me. Nieuwe baan waar t nodigde wijzigde, man de hele week onderweg. Ik was s avonds moe van alle spanning gedurende de dag en voelde me alles behalve gelukkig.
    Ik heb nu de knoop doorgehakt en doe eens even een stap terug uit de ratrace. Mijn man werkt tot 70 uur per week, ik probeer vanaf nu thuis alles te regelen en op te pakken, kijk waar ik kan besparen en kijk hoe ik vanuit huis wellicht wat bij kan schnabbelen onder t motto elke euro is er 1.
    We gaan nu eerst eens even kijken wat dit ons oplevert aan rust en geluk en kijken van daaruit verder.

    Beantwoorden
  3. Minder grote plannen dan dat jullie hebben, maar ik zou mijn verjaardag vieren dit jaar met mijn Canarische vriendinnen. Het hotel wat ik geboekt had blijft dicht t/m begin oktober, dus omgeboekt naar volgend jaar. Maar ik ga wel alleen maar als je weer normaal zonder mondkapjes rond kunt lopen en vliegen. Dus ook ik wacht met smart op dat vaccin!
    Ooit wil ik daar ook graag een halfjaar verblijven om te kijken hoe het is om zo lang daar te zijn. Maar voorlopig eerst nog even wat rijker worden dan dat ik nu ben 😉

    Beantwoorden
      • Dat heb ik idd ook vernomen ja. Je kunt daar ook vrij goedkoop leven, als ik in de supermarkten kijk wat eten en zo kost, is dat echt niks vergeleken met hier. In elk geval in 2018 was dat nog zo. Ik neem aan dat er nog niet heel veel veranderd is in de tussentijd. Ik kom daar al vanaf mijn 15e dus heb er al vaak tijd doorgebracht. Ik kom er nu eens in de 2 jaar (maarja Corona gooide roet in het eten, anders zou ik volgende week dinsdag weer zijn gegaan voor 3 weken). Nu dus omgeboekt naar volgend jaar sept. Hopelijk is dan alles weer normaal!

        Beantwoorden

Laat hier je reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: